عشایر

سلام بر شما خوانندگان محترم!

امیدوارم سالی پر از برکت همراه با عاقبت به خیری داشته باشید!

دیروز امتحان دکتری نیمه متمرکز دانشگاه های دولتی برگزار شد. ۴۰ سوال مربوط به استعدادهای تحصیلی بود که در مدت ۱۲۰ دقیقه باید جواب داده می شد و نمره منفی داشت. ۱۰۰ سوال زبان عمومی که ۱۲۰ دقیقه وقت داشت و البته بیشتر سوالات آن چهارگزینه ای نبود.نمره منفی هم نداشت!

اما سوالات دروس تخصصی که در نوبت عصر برگزار شد برای رشته حقوق ۶۰سوال بود با نمره منفی!(شامل ۷ سوال مدنی ۶سوال تجارت ۷ سوال اداری ۷ سوال اساسی ۶ سوال بین الملل خصوصی ۷ سوال بین الملل عمومی  ۶ سوال متون فقه ۷ سوال جزای عمومی و ۷ سوال جزای اختصاصی)

۱- آیین دادرسی مدنی و آیین دادرسی کیفری جزء منابع آزمون نبود! بر چه اساسی تصمیم گرفته شده که بقیه دروس جزء منابع باشند و این دو نباشند بر ما پوشیده است!

۲- فلسفه برگزاری این آزمون ـ آن طور که از گفته های مسوولین برمی آیدتشخیص صلاحیت عمومی داوطلبان ورود به دوره دکترای تخصصی است. حال چقدر می توان از طریق این آزمون صلاحیت را فهمید باید ماند و دید!

۳- اینکه این آزمون تاثیری در قبولی نهایی ندارد! فقط در معرفی داوطلب به دانشگاه جهت گزینش دانشجو موثر است و دانشگاه در مراحل بعد هرگونه که بخواهد تصمیم می گیرد.

۴- فرم نظرسنجی این آزمون(در خصوص چگونگی برگزاری سوالات و ... ) همانگونه که قبلا در اطلاعیه های سازمان سنجش آمده بود در ده دقیقه اول آزمون به داوطلبان تحویل و جمع آوری شد!

دکتری متمرکز یا نیمه متمرکز؟!  مساله این است....

برای دیدن عکسهایی با موضوع عشایر به این آدرس مراجعه کنید:

زیباترین عکس ایران

http://www.aks1.blogsky.com/category/cat-1/

این هم شعری از آقای موسویان:

اگر مردم

به کوهی برده نعشم را

و پای یک بلوط پیر و تنها خاک بنمائید.

و بگذارید تا شاید

که چوپانی بیاید نی لبک در دست

و بنشیند کنار آن بلوط  پیر

و با یاد تمام دختران ده

گلوی نی لبک را پر کند از انتحار بغض.

وبگذارید

که شاید در تب یک ظهر تابستان

دو تا یاغی به زیر سایه مشت بلوط پیر بنشینند

و بگشایند یک بغچه

پر از نان های خشک و خارک و حلوا.

و بگذارید

که شاید در شبی مرموز و مهتابی

بیاید پیرمردی عاشق و جن گیر

و با آن وردهای مبهم و ممنوع

به نزد خویش آرد دختر شاه پری ها را.

و بگذارید

که شاید در غروبی سرد و پاییزی

پرستویی کز مسیر کوچ جا جا مانده ست

نشیند روی دوش آن بلوط  پیر

و سر در پی فرو برده

زمانی را بیاساید.

چه شیرین می دهد دست کریم آن بلوط  پیر

محبت را به کام دوست یا دشمن.

یقین دارم که پای اینچنین دستی

خدا هرگز نمی میرد

و هیزم های دوزخ گر نمی گیرد.

ميخ در ديوار

 سعي كن  حتماً همه متن را تا آخرين جمله بخواني. از همه مهمتر جمله آخر است كه بايد خوانده شود.

 يكي بود يكي نبود، يك بچه كوچيك بداخلاقي بود. پدرش به او يك كيسه پر از ميخ و يك چكش داد و گفت هر وقت عصباني شدي، يك ميخ به ديوار روبرو بكوب.

روز اول پسرك مجبور شد 37 ميخ به ديوار روبرو بكوبد. ..............

    دل ساده

        برگرد و در ازای یک حبه کشک سیاه شور

               گنجشک ها را

                        از دور و بر شلتوک ها کیش کن

                                   که قند شهر فریبی بیش نبوده است...

                             شعر از حسین پناهی

                           روحش شاد

در گذشته، میان دو اصطلاح ایل و عشایر تمایزی قائل نبودند و این دو را مترداف با یکدیگر و برای معرفی گروهی از مردم کوچندة شبانکارة چادرنشین به کار می‌بردند؛ اما امروزه در مردم‌شناسی و جامعه شناسی، ایل و عشایر، دو مفهوم متفاوت به کار می‌روند....

برای مطالعه این مقاله درباره ی ایل . طبقه بندی و ساختار آن به آدرس زیر مراجعه کنید:

fa.wikipedia.org/wiki/عشایر   

  که می گوید به هر جا پا گذاری

              آسمان آن همین رنگ است

    من از این شهر دوداندود

             که رنگ آسمان آن

                      فقط در شعرها آبی است

                                              بیزارم.

      به ایل خویش باید باز برگردم

                     در آن جا آسمان سینه ها آبی است ...

شعر از سید شاهرخ موسويان